Wat kan ik verwachten van een rollenspel bij een assessment?

Als je dit nog nooit hebt meegemaakt is dat een heel logische vraag.  Ik merk ook dat die onbekendheid kan zorgen dat deelnemers er tegenop gaan zien. Ík werk al vele jaren voor diverse bureaus als assessmentacteur altijd in samenwerking met een assessment psycholoog/loopbaanadviseur.  Ik hoop je wat inzicht te geven over wat je kan verwachten, door weer te geven hoe ik werk als assessmentacteur.

Allereerst een rollenspel is doorgaans een gesprek die je wordt verwacht te voeren met je medewerker of een collega of een directeur ect. Dit staat duidelijk omschreven in een casus. Welke casus je krijgt, hangt af van de onderzoeksvraag en de competenties die gemeten worden. Bijvoorbeeld bij een ontwikkelassessment kan de vraag liggen in hoeverre een deelnemer beschikt over leidinggevende competenties. Dan kun je verwachten dat de deelnemer in het gesprek de leidinggevende rol krijgt en de assessmentacteur de rol van medewerker.

  • Als assessmentacteur is mijn spel is bij voorkeur naturel, zodat je snel het gevoel krijgt in een echt gesprek te zitten en het bevordert ook dat de deelnemer zoveel mogelijk natuurlijke gedrag laat zien. Dat is ook de tip voor ieder rollenspel wees zoveel mogelijk jezelf.
  • Tijdens het rollenspel ben ik bezig te onderzoeken welke competenties jij in huis hebt. Voor elke competentie geef ik een bepaald aantal voorzetten die verschillen in graad van moeilijkheid. Om vervolgens te schakelen naar een andere competentie. Dit klinkt vrij technisch, maar voor jou als deelnemer is dit niet zo voelbaar. De casussen zijn vaak een afspiegeling van wat er binnen organisaties speelt en zijn heel herkenbaar
  • Na het rollenspel is het moment om terug te kijken hoe is het gegaan? ben je tevreden? Wat vond je lastig? Of je ook direct feedback krijgt na het rollenspel  van de assessmentacteur hangt af van het assessment bureau. Doorgaans krijg je van mij feedback over hoe het gesprek overkwam. En kan ik je tops en  tips geven

Mijn ervaring is het dat deelnemers soms kunnen opkijken tegen een rollenspel, maar dat zij hun spanning vaak snel weer vergeten. Ze zitten er dan helemaal in en herkennen zichzelf vaak goed in de teruggegeven feedback.